یاد یاران سفر کرده بخیر...

آروزی دیدار

hamishehbeyadto-miso — Sun, 11 Oct 2009 06:57:18 GMT

روزها رفت و سال ها گذشت. ساعت ها ثانیه ها تکرار شد اما باز رویای داشتن تو به حقیقت نپیوست. پاییز زرد و زمستانی سپید سپری شد و بهار سبز فرا رسید ولی باز از تو خبر هیچ نیامد. نکنه در نقطه ای دور یاد مرا به فراموشی سپردی و یا شاید بین سفر کسی اسم مرا از لابه لای کوله بار خستگی هایت ربوده. ای زیبای دست نیافتنی هنوز تا دور دست ها رد پای رفتنت پیداست. کاش بودی و می دیدی جاده هم اکنون دگر برای تو مضطرب است. جاده ای که روزی بوسه گاه قدم های تو بود

نازنینم بی تو اینجا افق سرخ است و غروب ذره ذره اندوه نبودنت را به قلب پریشانم می نشاند. باورم سخت است نبودنت با من ولی شاید تقدیر این است که هست. کاش می دیدی من هنوز در خم و پیچ جاده ها چشم به راه نشسته ام گرچه می دانم بهار هم می رود و باز من می مانم و انتظار دیدار تو

رویای من بی سکوتم فریاد است. سکوت را بشکن و فضا را پر کن از طنین زیبای آمدنت

برگرد تا هنوز دیر نیست برگرد

hamishehbeyadto-miso — Fri, 27 Feb 2009 07:10:48 GMT

عاشق عاشق تر

نبود در تار و پودش ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه

فقط خوابه ، تو كه رفتي هواي خونه تب داره ، داره از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ، بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك كلاغاي

سياه پوشن ، چراغ خونه خوابيده توي دنياي خاموشي ، ديگه ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي ، ديگه بارون نمي

باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستي توي اين خونه ، ديگه آشفته

بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ، ديگه از

رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

به نام تو ...

hamishehbeyadto-miso — Sun, 02 Mar 2008 08:13:18 GMT

به نامش...

جوان به حادثه ای پیر می شود گاهی...

به جای تموم آرزوهام

به جای تموم دقیقه هام

به جای تموم بهونه هام٬که تنها لذتش دیدن تو بود...

به جای تموم خنده هام٬ به جای خنده هات٬ به جای تموم لحظه های دوست داشتنت...

به جای دل تنگیم ...

به جای هر شب که بهت سر زدم و یه شبم به خوابم نیومدی...

به جای بغضم٬ به جای اشک پنهونم٬ به جای اینکه باور نکردم رفتی و هنوزم می گم بر می گردی...

به جای تموم حرفای که می خوام بهت بگم...

به جای لحظه هایی که دیگه نیستی...

به جای تموم لحظه های انتظار برگشتنت...

به جای این همه سال و روز ندیدنت...

به جای یه عمر نبودنت...

برام یه سنگ جا گذاشتی...

که روش تموم داشته هام حک شدن...

اسمت٬ عکست٬ بود و نبودت و دو خط شعر...

جای تو رو نمی تونه بگیره٬ گرمای صورتتو نداره٬ طرح دستاتو نداره٬ مسیر خونتو نداره...

دوره دوره دور...

از من تا خدا...

یه متر فاصله اما قده یه دنیا...

دوستت دارم حتی با این فاصله...

حالا فقط عکست پیشم رومه٬ همه جا هستی٬ از توی ماشین٬ از در خونه٬ از آینه خونه٬ از توی کیف جیبم٬ تا ته ِ تهِ قلبم...

دوستت دارم٬ فقط دلم برات تنگ شده٬ تو خداحافظی نکردی٬ چون می خوای برگردی٬ چون می دونم برمی گردی...

با همین بغض٬ با همین اشکا٬ فقط قدرت دارم عکستو ببوسم...

دوست دارم...

تا کی تو مرا تنها می خواهی

hamishehbeyadto-miso — Thu, 16 Aug 2007 10:04:18 GMT

تا کی تو مرا تنها می خواهی

تا کی تو مرا تنها می خواهی
آشفته در این دنیا می خواهی

گفتم که تو را ، تنها می خواهم
دیدم که مرا ، تنها می خواهی

چون در نظرم ، بگذشته آید ،
یادِ رخِ تو ، جانم فرساید

آن شب که در آن ، بزم شبانه ،
من بودم و تو ، شمع و پروانه

پیمان وفا ، بستیم و گفتی :
کو شاهدِ ما ؟ گفتم : پیمانه

دارم به نظر ، آن روز و شب ها
کز شادیِ دل ، در باغ و صحرا ،

تو دلبر و من ، دلداده بودم
در پای تو سر ، بنهاده بودم

گاهی به برِ ، گل ها بنشستی
خوشتر ز بهار ، آنجا بنشستی

چیدی ز چمن ، گل دانه دانه ،
بر سر بزدی ، گل را چون شانه ،

خواندی برِ من ، ز عاشقی ترانه
گفتم برِ تو ، ز دلبری فسانه ،

بی من ، تو گهی ، تنها بنشستی
رفتی و گره ، بر سبزه بستی

بودی به صفا ، ای نوگلِ من
چون سبزه و گل ، در باغ هستی

عهد تو و من ، ای رهزن دل
کز من نشوی هرگز تو غافل

بردی تو کنون ، عهد خود از یاد
من ماندم و غم ، امّا چه حاصل

افسوس

hamishehbeyadto-miso — Thu, 19 Jul 2007 09:21:18 GMT

افسوس كه مردمان دانا مردند

شيرين سخنان مجلس آرا مردند

اينان كه تو مي بيني آدم شده اند

از غصه اينهاست كه آنها مردند

خنده بر لب مي زنم تا كس نداند راز من

ور نه اين دنيا كه ما ديديم خنديدن نداشت

از دست عزيزان چه بگويم گله اي نيست

گرهم گله اي هست دگر حوصله اي نيست

تو نه عاشقي نه حيران نه غريبي نه پريشان

به چنين كسي چه گويم كه چه روزگار دارم

گويند خدا هميشه با ماست

اي غم نكند خدا تو باشي

سخت ترين قسمت زندگي همين زندگي كردنشه

آدمها صد سال زندگي مي كنند ولي به اندازه هزار سال غصه مي خورند

همیشه در حسرت یک نگاه تو میمونم تا بمیرم

hamishehbeyadto-miso — Thu, 28 Jun 2007 09:20:18 GMT

خداحافظ برای تو چه آسان بود

ولی قلب من از این واژه لرزان بود

خداحافظ برای تو رهایی داشت

برای من غم تلخ جدایی داشت

خداحافظ طلوع من غروب من

خداحافظ تو ای محبوب خوب من

سلام تو طلوع پاک شبنم بود

غروب ظلمت تاریکی وغم بود

سلام تو شروع آشناییها

نوید مهربانی ها زمان همزبانیها

دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده

خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده

به نام خالقي كه تنهاست ولي تنهايي را براي مخلوقاتش نمي پسندد

مي نويسم براي تويي كه قرار نيست فراموشت كنم

نمی دانم تو را در ابر دیدم یا کجا دیدم به هر جایی که رو کردم فقط روی تو را دیدم

تو مانند ترنم، مثل گل، عین غزل بودی تو را شکل توسل، مثل ندبه، چون دعا دیدم

صدایت کردم و آئینه ها تابید در چشمم نگاهم را به دالان بهشتی تازه وادیدم

نگاهم کردی و باران یکریز غزل آمد نگاهت کردم و رنگین کمانی از خدا دیدم

تورا پیچیده در خون، در حریر ظهر عاشورا تو را در واژه های سبز رنگ ربنا دیدم

تو را در آبشار وحی جبرائیل و میکائیل تو را یک ظهر زخمی در زمین کربلا دیدم

تو را دیدم که می چرخید گردت خانه ی کعبه خدا را در حرم گم کرده بودم در شما دیدم!

شب تنهای عاشورا و اشباحی که گم گشتند تو را در آن شب تاریک "مصباح الهدی" دیدم!

دمی که اسب ها بر پیکر تو تاخت آوردندتو را ای بی کفن، در کسوت آل عبا دیدم!

دلیل مرتضی، شبه پیمبر، گریه ی زهرا! تو را محکم ترین تفسیر راز "انما" دیدم!

هجوم نیزه ها بود و قنوت مهربان تو , تو را در موج موج ربنا در آتنا دیدم!

همان شب که سرت بر نیزه ها قرآن تلاوت کردتو را در دامن زهرا و دوش مصطفی دیدم

تنور خولی و تنهایی خورشید در غربت تو را در چاه حیدر همنوای مرتضی دیدم

سرت بر نیزه قرآن خواند و جبرائیل حیران ماند و من از کربلا تا شام را غار حرا دیدم!

شکستم در قصیده، در غزل، ای جان شور و شعر تو را وقتی که در فریاد :ادرک یا اخا" دیدم

تمام راه را بر نیزه ها با پای سر رفتی   به غیرت پا به پای زینب کبری تو را دیدم

دل و دست از پلیدی های این دنیا شبی شستم که خونت را حنای دست مشتی بی حیا دیدم

چنان فواره زد خون تو تا منظومه شمسی   که از خورشید هم خون رشیدت را فرا دیدم

مصیبت ماند و حیرت ماند و غربت ماند و عشق تو   ولا را در بلا جستم! بلا را در ولا دیدم!

تصور از تفکر ماند و خون تو تداوم یافت تو را خون خدا، خون خدا، خون خدا دیدم

hamishehbeyadto-miso — Sun, 13 May 2007 10:27:11 GMT

رفتی و دور شدی از من

رفتی و شکست قلب عاشق من

چشمهایت را بستی به روی من

تنها ماندم من پشت پلکهایت

رفتی و شروع شد تنهایی من

رفتی و یک شکست بود برای من

رفتی و چنین بی کس شدن در باور من نیست

به جز تو کسی در قلب عاشق من نیست

بدون تو خیلی وقت نمی خندم

لبخند پر زده از لبهای من

پر از اشک شده چشم های من

غبار غم نشسته بر قلب من

اکنون که نیستی از چه بگویم ؟

به چه امیدی بمانم ؟

مانده ام تنها با غم تو

با کوله باری از خاطرات و یاد تو

هر شب بر بام رویاهام منتظرت می نشینم

تا شاید دوباره برگردی پیش من

تا شاید بدانی چقدر دل تنگ توام

تا شاید بدانی هنوزم دوستت دارم

هنوزم به یادت زندگی میکنم

اسم تو را تکرار میکنم

هنوزم اول و آخر از تو می گویم

همیشه تو را بهانه میکنم

من عاجزم از فراموش کردن تو

بدون یاد و خاطرات تو

چه غم انگیزست لحظه هایم بی تو

دیگر عاشقی نخواهم کرد بعد تو

حتی این خودکار که می نویسد از تو

می داند سرشارست قلبم از عشق تو

سر در گمم

hamishehbeyadto-miso — Mon, 30 Apr 2007 09:52:48 GMT

اشکم را با درختان گفتم درختان آه کشیدند

دردم را با چشمه گفتم چشمه اشک از دیده ریخت

به مرغ نغمه خوان گفتم غمزده شد و خاموش گشت

به ستاره درخشان گفتم با چشمکی جواب داد

به گلی که در میان علفها زیر پای من پنهان بود گفتم

و به گلی که بالای دیوار روس سر من اویزان بود گفتم

بی درنگ گلهای چمن بر من دلسوزی کرددند و با عطر خود دردم را تسکین دادند

آه اکنون که همه ی طبیعت اینگونه با من همدردی میکنند و اشکهای مرا روی

بالهای خود میریزند، بگو ای آنکه مایه ی ریختن این اشکهایی

تو نمی خواهی دردم را بشنوی؟ و نمی خواهی تسکینم دهی؟

چه پرسش بیهوده ای، می دانم که نمی خواهی؟

کجا رفتی!!!

hamishehbeyadto-miso — Thu, 26 Apr 2007 12:36:18 GMT

باز ديشب دوباره از كوچه تنگ وتاريك خاطرها قدم زدم

دوباره ياد ت اومد تو ذهنم وپيش خدا از تو دم زدم

دوباره يادم اومد اون لحظه هاي بي كسيم با تو بودن

زير بارون ترانه اي از عشق تو سرودن

گمونم قلب تو درياست هنوزم به يادم هستي

ميدونم تو هم غريبي حالا هر كجا كه هستي

تواگه صدامو ميشنوي بدون دلم تنگه برات

بگو تو هم هرشب به ياد من باروني ميشه گونه هات

بگو هنوزم دل تو طاقت دوري نداره

بدون هنوز شاخه هاي گل تو رو به ياد من ميياره

ديگه حتي قاصدك هم قصد هيچ راهي رو نداره

ديگه هيچكس نيست منو بفهمه سر رو شونه ام بذاره

چه غريبونه نشستم چشم به راهت تك وتنها

چه كنم وقتي كه تو نيستي منم ودنياي حرفام

هنوزم شاخه هاي گل تو رو ياد من ميياره

بغض وجودمو ميگيره اشگام رو برگاش ميباره

هنوزم شاخه هاي گل تو رو ياد من ميياره

اشگاي چشام قطره قطره واسه تو روي گونه هام ميبا ره

*******************************************

قول ميدم و قتي كه نيستي عكستو بغل نگيرم

قول ميدم روزي هزار بار واسه اشگات نميرم

قول ميدم وقتي كه نيستي پاي عشق تو نسوزم

قول ميدم در انتظارت چشمامو به در ندوزم

ميدوني كه خيلي خستم

مي دوني دلم گرفته

مي دوني دوريت عذابه

ميدوني گريه ام گرفته

ميدونم بر نمي گردي

مي دونم رفتي كه رفتي

هميشه تو مهربوني واسه اين قلب شكسته

واسه اين حس غريبم كه فقط دل به تو بسته

بيا بر گرد منكه قلبم تو رو از خونه نرونده

ديگه از آخر قصه حتي يك قطره نمونده

یاتو بادشا

منم عاشق تو

hamishehbeyadto-miso — Tue, 24 Apr 2007 07:41:18 GMT

کسي ما را نمي پرسد.

کسي تنها يي ما را نمي گريد.

دلم در حسرت يک دست.

دلم در حسرت يک دوست.

دلم در حسرت يک بي رياي مهربان مانده است.

کدامين يار ما را مي برد.تا انتهاي باغ باراني.

کدامين اشنا ايا به جشن چلچراغ عشق دعوت مي کند ما را

.واما با توام اي انکه بي من مثل من تنهاي تنهايي

تو که حتي شبي را هم به خواب من نمي ايي.
تو حتي روزهاي تلخ نامردي.

نگاهت.

التيام دستهايت را

دريغ از ما نمي کردي.

من امشب از تمام خاطراتم .با تو خواهم گفت.

من امشب با تمام.کودکي هايم برايت اشک.خواهم ريخت
من امشب دفتر تقويم عمرم رابه دست عاصي درياي نا ارام خواهم داد

همان دريا که مي گفتي.تو را در من تجلي مي کند.اي دوست.

همان دريا که بغض شکوه ها يم.در گلوي موج خيزش زخم بر مي داشت.

واما با تو ام .

اي انکه بي من مثل من تنهاي تنهايي کدامين يار ما را مي برد تا انتهاي باغ

باراني